Huidaandoeningen – Second. Skin

Huidaandoeningen


ACNE

ACNE
Bij acne gaat het om overactieve talgklieren, een te sterke verhoorning van de poriën en een vermenigvuldiging van acnebacteriën. Talgklieren worden door verschillende factoren beïnvloed, onder meer door hormonen, groeifactoren en voedingsmiddelenbestanddelen.
Veel mensen zien acne als een typisch puberteitsverschijnsel, maar het is opvallend hoeveel volwassenen er nog altijd mee rondlopen.
Het is daarom belangrijk dat we het bij acne niet alleen over talgklieren hebben, maar ook over onze voeding.

Als deze talgklieren gaan ontsteken ontstaan er pukkeltjes/puistjes. Deze komen vaak voor op het gezicht, de borst, rug en schouders. Er zijn verschillende typen acne:
- Acne vulgaris à meest voorkomende
- Acne conglobata à zeer heftige ontstekingen
- Acne ectopica à deze afwijkingen komen voor in de liezen en de oksels
Hoe langere de aandoening bestaat of niet behandeld wordt door een therapeut en door goede producten, hoe groter de kans op blijvende schade, denk aan littekens. Acne kan erg goed behandeld worden.

Ik geef graag advies op maat.

FIJNE LIJNTJES & RIMPELS

FIJNE LIJNTJES & RIMPELS
Op oudere leeftijd is de huid vaak rood en gevlekt. De gebieden die altijd aan de zon zijn blootgesteld, zoals het gezicht, het decolleté en de rug van de handen en armen, hebben vaak witte en/of bruine vlekjes. Andere uiterlijke verschijningsvormen van de oudere huid zijn droge huiddelen, fijne lijntjes en rimpels. Ook de lichaamseigen stoffen als hyaluronzuur nemen drastisch af.  De huid verliest helaas aan stevigheid, elasticiteit en frisheid.
Door middel van verschillende behandeltechnieken kunnen we deze stevigheid en elasticiteit voor een groot deel weer terug brengen in uw huid.

Neem gerust contact op voor meer informatie of een gratis intake.

PIGMENTATIE

HYPER/HYPOPIGMENTATIE
We spreken van pigmentstoornissen als er teveel of juist te weinig pigment in de huid aanwezig is. De huidtherapeut behandelt patiënten met hyperpigmentatie (teveel pigment) en met hypopigmentatie (te weinig pigment).

Lentigo
Veel voorkomende bruine verkleuring van de huid die doorgaans goedaardig is (ouderdomsvlek), komt met name voor in het gezicht en op de handruggen. Als een ouderdomsvlek van grootte of kleur verandert of klachten geeft is een bezoek aan de huisarts raadzaam.

Melasma
Ook wel zwangerschapsmasker genoemd, is een bruine verkleuring in het gezicht bij vrouwen die zwanger zijn (geweest), de pil of hormoonmedicatie gebruiken. Melasma komt met name voor op het voorhoofd, jukbeenderen, de bovenlip en kin. De vlekken kunnen blijvend zijn of spontaan weer verdwijnen. Als een vrouw eenmaal melasma heeft gehad is de kans groot dat het zich onder invloed van een zwangerschap, medicatie, pilgebruik of zonlicht opnieuw ontwikkelt.

Post inflammatoire hyperpigmentatie (PIH)
PIH is een goedaardige rode tot bruine verkleuring van de huid. Het komt voor op plaatsen waar een ontsteking heeft gezeten, zoals eczeem of acne.

Vitiligo
Vitiligo is een onschuldige maar soms ontsierde aandoening; door het verdwijnen van pigmentcellen verliezen delen van de huid hun kleur met als gevolg melkwitte vlekken in verschillende vormen.

Neavus
Een neavus is de Latijnse benaming voor moedervlek. Het betreft een goedaardige en soms verheven vlek op de huid die licht tot donker van kleur is. Sommige moedervlekken zijn aangeboren. Andere ontstaan pas in de loop van ons leven, of worden pas later zichtbaar. Jarenlang sluimeren ze diep in het weefsel, voordat ze op een dag opeens op komen zetten. Moedervlekken zijn goedaardige tumoren, die echter kunnen ontaarden in huidkanker. Bij twijfel: altijd naar de huisarts gaan.

OEDEEM

OEDEEM
‘Door een stoornis in het lymfestelsel wordt overtollig weefselvocht onvoldoende afgevoerd. Vochtophoping in de huid en onderliggende weefsels veroorzaakt vaak pijnlijke zwellingen en stijfheid. Om het lichaam te helpen het overtollige vocht te verwijderen zijn meerdere behandelmethodes geschikt. Voor een maximaal effect past de huidtherapeut vaak meerdere methodes toe die samenvallen onder de noemer oedeemtherapie.
Hoe ontstaat lymfoedeem?
Het lymfestelsel is een netwerk van lymfevaten en lymfeknopen, vaak klieren genoemd. Ze maken deel uit van ons lichamelijke reinigings- en afweersysteem.

De lymfevaten verzamelen het vocht dat zich in de cellen tussen onze organen bevindt. Via de lymfevaten vloeit dit weefselvocht naar de lymfeknopen, beter bekend als klieren. Deze klieren, die zich vooral in onze liezen, oksels en hals bevinden, filteren, reinigen en ontsmetten het weefselvocht. Ze filteren afvalstoffen als beschadigde cellen, virussen, schimmels en bacteriën eruit en maken eventuele ziekteverwekkers onschadelijk. Als delen van het lymfestelsel beschadigd zijn of ontbreken, dan wordt het weefselvocht niet of slechts gedeeltelijk afgevoerd. Het ophopende vocht veroorzaakt zwellingen die we lymfoedeem noemen.

Bij primair lymfoedeem zijn de afwijkingen aan het lymfestelsel aangeboren. Het oedeem ontstaat vaak pas na een trauma (verstapping, overbelasting etc.) of een operatie.

Secundair lymfoedeem ontstaat door invloeden van buitenaf, denk aan een (wondroos)infectie, ernstige verbranding van de huid of een open botbreuk. Secundair lymfoedeem kan ook een gevolg zijn van bestralingen (behandeling van kanker) of een operatie waarbij het lymfestelsel beschadigd raakt.
Lipoedeem is een aandoening waarbij vetweefsel ongelijkmatig verdeeld is over het lichaam. Er ontstaan plaatselijke vetophopingen op heupen, dijen, onderbenen, binnenkant van de knieën of de armen, die niet beïnvloed worden door gewichtsvermindering en sporten. Bovendien kunnen deze vetophopingen pijnklachten geven of de benen snel vermoeid doen raken.

Lipoedeem betekent letterlijk ‘vetzwelling’ en staat ook bekend als pijnlijk ‘vetsyndroom’. Het is een niet vaak voorkomende chronische aandoening van het vetweefsel die voornamelijk vrouwen treft. Kenmerkend voor lipoedeem is de symmetrie: de afwijkende vetverdeling doet zich voor aan voor aan beide zijden. Dit in tegenstelling tot lymfoedeem, dat zich ook aan één been of één arm kan voordoen.

Veneus oedeem veroorzaakt in de loop van de dag een (lood)zwaar of rusteloos gevoel in de benen. De benen en enkels zwellen op door vochtophoping en dat leidt tot een branderig gevoel of krampachtige pijn en stijfheid, ook wel ‘restless legs’ genoemd. Door de toenemende druk in de slecht functionerende aderen verwijden de bloedvaten en ontstaan er spataderen. Soms zien we een bruinachtige verkleuring van de huid.

Veneus oedeem komt regelmatig voor in combinatie met lymfoedeem’.
Bron: www.huidtherapie.nl

LITTEKENS

LITTEKENS
Bijna iedereen heeft wel ergens een litteken, ontstaan als gevolg van een puist, waterpokken, een ongeluk, een brandwond of chirurgische ingrepen. De meeste littekens misstaan niet. Andere zijn wel ontsierend, trekken meteen alle aandacht of zijn ontstaan als gevolg van traumatische gebeurtenissen en herinneren het slachtoffer daar nog dagelijks aan. Een litteken ontstaan als een wat groter deel van het basale membraan beschadigd raakt. Het verlies aan opperhuid moet dan met minderwaardig, stug littekenweefsel worden opgevuld. Aanvankelijk is een litteken rood. Dat komt doordat er nieuwe bloedvaten ontstaan die er voor zorgen dat er materiaal voor het nieuwe litteken wordt aangeleverd.
Een litteken kan veel ellende veroorzaken als het opvalt of de beweeglijkheid van gewrichten beperkt, als het jeukt of pijn doet, verschrompeld, hard of onelastisch is. Veel littekens worden dik en vormen een soort rolletje over de oorspronkelijke snee heen.

Er zijn vier soorten littekens
1. Normaal litteken
2. Atrofische littekens
3. Hypertrofisch litteken
4. Keloïd-litteken

Zodra een litteken enigszins stabiel is, doorgaans na vier weken, helpen massages om het samentrekken ervan op of rond een gewricht te verminderen.

Bij littekentjes als gevolg van acne ( nummer 2 ) zie je vaak ontsierende gaatjes. Doordat het weefsel onder het litteken verminderd is, liggen deze littekens vaak wat verzonken in de huid, denk aan het zogenaamde ‘putjes’-effect van acne of waterpokken. De littekens zijn klein en rond.

Voor het verwijderen van acne-littekens of het versnellen van de natuurlijk hersteltijd van de huid zijn verschillende behandelingen mogelijk. Ik geef graag een persoonlijk advies over alle mogelijke behandelingen.

 

Neem gerust contact op voor meer informatie of een gratis intake.

OVERBEHARING

OVERBEHARING
We spreken van overbeharing als er teveel en te dikke haren groeien op plekken waar normaal geen of slechts dunne haren groeien.

Symptomen/diagnose
Er zijn twee vormen van overbeharing: hypertrichose en hirsutisme. Ze komen meestal afzonderlijk voor, maar kunnen ook in combinatie optreden.

Hypertrichose is overmatige haargroei op plaatsen waar van nature al enige haargroei is. Er kunnen fijne haartjes verschijnen in het gezicht, bij de slapen en bij de wenkbrauwen. Haren op de armen kunnen langer worden en in aantal toenemen. Onderbenen en romp zijn dan meestal ook zwaarder behaard. Hypertrichose komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor en ontstaat in de puberteit.

Bij hirsutisme krijgen vrouwen haar op plaatsen waar meestal alleen mannen haren ontwikkelen. In plaats van donshaar verschijnt er veel en donker haar op plekken als de bovenlip, wangen, kin en hals, rond de tepels, op de borst, de rug, de buik en in de liesstreek. Ook op armen en benen is de haargroei meer dan ‘normaal’.

Diagnose

Als u last heeft van ongewenste haargroei, kunt u eerst de huisarts om advies vragen. Deze kan beoordelen of verdere onderzoeken en maatregelen nodig zijn, voordat u zich laat behandelen door een huidtherapeut.

De haargroei van de mens is genetisch bepaald en afhankelijk van leeftijd, ras en hormonale
voordat deze uitvalt. Na een rustperiode – variërend van zes weken tot anderhalf jaar – groeit er uit het haarzakje weer een nieuwe haar. Slechts een deel van onze haren is dus zichtbaar. Als het na het epileren of harsen lijkt of de haar al na een week weer terugkomt, gaat het in werkelijkheid om een andere haar die er precies naast groeit.

Onze genen en onze hormonen bepalen waar er op het lichaam haar verschijnt, ze bepalen de hoeveelheid en de dikte van de haren en uiteindelijk dus of we licht of (te) zwaar behaard zijn.

Hirsutisme
Bij hirsutisme gaat het meestal om een overgevoeligheid van de haarzakjes voor een normale hoeveelheid mannelijke hormonen (androgenen). Sommige vrouwen met hirsutisme hebben een verhoogde hoeveelheid androgenen in het bloed.

Binnenkort meer informatie over eventuele behandelingen (elektrische epilatie – laserontharing) voor overbeharing bij Second.Skin

FIBROMEN

FIBROMEN
Soorten fibromen
Fibromen zijn huidkleurig of lichtbruin en nemen in de loop van de jaren vaak in aantal toe. Er zijn twee soorten fibromen:

Weke fibromen
De zogenaamde weke fibromen (fibroma molle), bevinden zich meestal in de hals, onder de oksels, onder de borsten, in de liezen of op het bewegende ooglid.

Harde fibromen
De harde fibromen (fibroma pendulans) komen in mindere mate voor en bevinden zich voornamelijk op armen en benen. Ze voelen aan als een hard schijfje.